بعضی وقتا فاصله ی من و آرزوهام به قدری کم می شه که می دونم اگه

یه ذره دیگه دست دراز کنم رنگ واقعیت به خودش می گیره اما اغلب

سنگی بین منو آرزوهام میفته که وادارم می کنه فکرشو از سرم بیرون کنم

.

.

............

پ.ن: دیگه واسه نظر دادن دیگران نمی نویسم, واسه خودم می نویسم

واسه اینکه این روزامو به عنوان یه دوره ای از زندگیم خاطره داشته باشم و وقتی بعدها خوندمشون احساسش واسم قابل درک باشه

شاید اون موقع به این روزام بخندم....

روزی که به همه ی آرزوهام رسیدم

یعنی میشه؟؟؟؟!!!