باز شدم همونی که می خواستم. زندگی شده همون رنگی که دوست دارم و دوستم همونیه که باید

باشه!!

وقتی در لحظه زندگی می کنمو لحظه رو فدای گذشته نمی کنم، حسابی حالم خوبه. شاید روزایی که

تو تمام این 18سال واقعا زندگی کردم همین روزا بوده.

روزایی که مثل یه نوزاد بی تفاوت به زندگی نگاه می کنی و ازش لذت می بری... از همه چیش...

حتی از صدای خودت وقتی بلند بلند داری گریه میکنی...

و از اشتباهاتی که حریصانه با لذت تموم انجام می دی و چقدر هم بهت می چسبه. هوا هم بخوری

چاق می شی و به چاقیه خودت نگاه می کنی و می گی عجب هیکلی به هم زدم! خیلی عالیه!!

فعلا همین.

خوشی هاتون پایدار