کوچه

از ترک دیوار اتاقم جوانه می زند

خانه

پراز عطر تو می شود

مستی ام درد منو / دیگه دوا نمی کنه

غم با من زاده شده / منو رها نمی کنه... منو رها نمی کنه... منو رها نمی کنه

شب که از راه می رسه / غربتم باهاش میاد

توی کوچه های شب / باز صدای پاش میاد

من غم های کهنه مو بر می دارم /که توی می خونه ها جا بذارم

می بینم یکی میاد از می خونه / زیر لب مستونه آواز می خونه

گرمی مستی میاد / توی رگ های تنم

می بینم دلم می خواد / با یکی حرف بزنم

کی میاد به حرفای من گوش بده / آخه من غریبه هستم با همه

یکی آشنا میاد به چشم من / ولی از بخت بدم اونم غمه

مستیم درد منو / دیگه دوا نمی کنه

غم با من زاده شده / منو رها نمی کنه

خسته از هر چی که بود /خسته از هر چی که هست

راه می افتم که برم/ مثل هر شب مست مست

باز دلم مثل همیشه خالیه/ باز دلم گریه ی تنهایی می خواد

بر می گردم تا ببینم کسی نیست / می بینم غم داره دنبالم میاد